Afhankelijkheid

Sinds een paar maanden doen we alsof ons leven wel zo ongeveer weer normaal is. Ik voel me fysiek goed. Ja, ik heb beperkingen, maar ze beheersen niet langer ons leven. Of ze nou minder opdringerig zijn, of wij ons al zo lang aanpassen dat we het niet meer door hebben, wat maakt het uit. ...

Lees verder

Dag chirurgie

Het is een dubieuze eer. Om als eerste in Nederland voor de tweede keer te stoppen met mijn opleiding tot chirurg. Ik deed het ruim twee jaar geleden voor het eerst. Ik dacht het vak niet te kunnen combineren met mijn jonge gezin, ik bleek ernstig hartfalen te hebben. Twee weken geleden deed ik het ...

Lees verder

Steun

Steun geven en steun ontvangen. Van die dingen die ineens een thema worden, als je ziek wordt of iets anders verdrietigs meemaakt. Het klinkt zo vanzelfsprekend. En voor sommige mensen gaat het misschien ook meer vanzelf dan voor anderen. Deze blog gaat over hoe ik steun ontving, wat mij hielp en wat niet. Een ding ...

Lees verder

Dromen

Het tweejarig jubileum van mijn diagnose, dat vergaten we. Maar de verjaardag van de jongste, die een maand later drie werd, blijft ook na een paar jaar verbonden met mijn ziekworden. Het terugzien van foto’s en filmpjes uit die tijd, zorgt elke keer voor ongeloof dat we het niet zagen. Dat wat zo goed te ...

Lees verder

Chronisch ziek; hoe is dat voor je relatie?

Het was een zeldzaam warme dag, die twaalfde juli in 2014. We stonden in de tuin van het huis waar Joris opgroeide, omringd door onze liefste mensen. Mijn vriendin-met-gitaar had onder de oude iep ‘heelal van jouw hart’ gezongen. Mijn andere vriendin zou zo ‘verdwalen’ zingen, spelend op de oude piano van Joris’ ouders. Ik kan ...

Lees verder

Hoe vertellen we het de kinderen

De oudste was nog net geen 3, de jongste bijna 1 toen ik de diagnose kreeg. Tijd om na te denken over hoe we het ze zouden vertellen was er niet echt. Ik kreeg een zichtbare holter mee na mijn eerste afspraak in het AMC. We vertelden dus dat mijn hart het niet goed deed. ...

Lees verder