Quarantaine

Voetstappen op de trap. Een klop op de deur, koffie. Gaat het roep ik nog snel, maar de voetstappen gaan alweer omhoog, op weg om te poetsen, troosten, zorgen.

Wekenlang was het andersom. Werkte hij, zorgde ik. Nooit eerder was dat zo geweest. Niet alle dagen. Week in, week uit. Behalve misschien de eerste weken nadat ik stopte met mijn werk. Toen ik nog dacht dat ik wat rust nodig had, na jaren van 2 kinderen snel achter elkaar, borstvoeding, een baan die veel geeft en dito neemt. Na een paar weken bleek dat die rust iets ruimer genomen moest worden. Iets met opnames en medicijnen. Een haperend hart. Het jaar dat volgde was ik ook thuis, maar zorgde ik weinig. Hij werkte, hij zorgde. Sinds een paar maanden ging het beter en ik deed van beide ook weer een beetje mee. En toen kwam Corona. Ik kon niet meer naar mijn werk. Vond Prof P. Mijn collega’s lieten weten dat ze me niet hadden laten komen. Teveel patiënten, het risico te groot. De drammerige stem van een haperend hart, dat ik zo hard probeerde te vergeten. Ik was boos maar dat hielp niet. Van Amsterdam naar Friesland was snel besloten. 

En zo werkte hij in de voorkamer waar hij opgroeide, zijn laptop op een blauw afwasteiltje. De oude iep waaronder we trouwden als neutrale getuige. En ik poetste, trooste, zorgde. Ik kocht zonnebrandcreme in april. Ik wastte zwarte voetjes en later niet meer. Ik maakte een schoonmaakschema waar ik me aan hield, elke ochtend een half uurtje. Soms vloekte ik dat ik mijn voldoening moest halen uit ‘een schoon wc’tje’. Maar dat was meer voor de vorm, want voldoening gaf het. Ik zag hoe de meisjes groeiden. Het dagelijks rondje dorp, zo’n 3km, deden ze zonder piepen. Ook in windkracht 8, daar altijd windkracht 8, vaak noordoost. Ons vogelboek begon groezelig te worden, omdat we zo vaak opzochten wat nou ook alweer een musje was, en wat een mees. En toen de ene (2) riep van ’hee een ekster’ (en het klopte) en de ander (4) opmerkte dat we moesten kijken of er al eieren lagen in de valkenkast, toen voelde ik me volmaakt gelukkig. 

Maar de scholen gingen open en na zeven weken gingen we terug. Even geen wind, rust op het water in de gracht, rust in de straten, Amsterdam nog nooit zo mooi. We zagen vrienden, wij op afstand, de kinderen knuffelden. En toen we plannen wilden maken hoe we de laatste dag van dit quarantaine leven wilden afsluiten, werd er een meisje ziek. Keelpijn en koorts. Het was nacht en hij had het me maar niet verteld. Dus lag hij alleen wakker, te bedenken van wat nu. Tot het licht werd, ik ook wakker en we meteen wel snapten, dit is een probleem.

Geen werk en school vandaag. Ik sinds gisterochtend op de slaapkamer, zij boven. Het meisje is ziek zoals alleen kinderen dat kunnen. Spelen, rennen, eten en dan plots weer met felrode wangen in slaap op de bank. Het licht schijnt de slaapkamer binnen. Gestommel boven me, een volle wasmand voor mijn deur. Mijn isolatie is waarschijnlijk voor niks, de kans op een ander virus veel groter dan corona. Bang of ongerust ben ik niet echt. Maar voorzichtig ben ik wel, de drammerige stem dwingt tot luisteren. En net als ik verzand in bellen, filmpjes, een work-out waardoor ik de trap niet eens meer op kom al zou het kunnen, krijg ik een duwtje in mijn rug. Schrijf weer eens wat. Dit is het moment.

You May Also Like

Boos

Vertrouwen

Ingesleten gedragspatronen

De echo van mijn hart

5 thoughts on “Quarantaine”

  1. Poehhhhh, dat is weer even een tegenvaller 😣 Maar wat heerlijk dat jullie zo hebben kunnen genieten in Friesland.
    Houd moed, dikke kus 😘

  2. Geweldig, pffffff nu maar weer afwachten hoe her verder gaat nu de scholen weer open zijn. Blijf genieten van de meisjes en Joris 😘😘😍

  3. Lieve Joanne, wat kan het soms toch raar lopen in je leven maar altijd als je terug kijkt komen eigenlijk altijd alleen de positieve kanten naar boven want hoe raar het ook is er zijn altijd positieve kanten aan negatieve dingen, afijn begrijp je het nog een Bertje ? Corona zeer negatief Friesland zeer positief , hou nog even vol dan zien we je binnenkort weer 8n het ziekenhuis. Heel veel liefs 💕👋

    1. En zo is het😀 Gelukkig was de test ook negatief en wij dus heel positief haha, en ik hoop ook tot snel al zal het nog wel even duren. Liefs terug!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.