Mijn blog en ik: dit beloof ik mezelf. En het laatste nieuws.

Ik ga het doen. Ik blijf opschrijven wat ik meemaak. En daarna ga ik het met jullie delen. Hier, op mijn blog. Ik vind het een beetje spannend. Het voelt ergens ook raar, mijn kwetsbare verhalen zo in de openbaarheid. Desondanks, ik ga het doen. En dit beloof ik mezelf. Ik schrijf om deze periode in ons leven vast te leggen. Voor mezelf, als verwerking en aangenaam tijdverdrijf. En voor mijn ...

Read More

Een bizarre wending: van chirurg in opleiding naar hartpatiënt.

Amsterdam, oktober 2018. Het is donker en koud. Onze auto zoeft over de verlaten ring. ‘Hier eraf?’ vraagt Joris. Ja, deze afslag, daar in het verte ligt de bunker. Een obscure parkeerplaats, een nutteloos op-en-neer met een lift want de hoofdingang is natuurlijk dicht. Een licht sarcastische blik van de balie dame op de SEH. ‘Eh de hartbewaking wil je heen? En daar word je verwacht?’. Sinds de diagnose drie dagen ...

Read More

Terugblik

'Ze zijn niet voor niets geweest, deze jaren'. Ik heb het van veel mensen gehoord de afgelopen tijd. Ik vermoed dat deze zin voortkomt uit de wens me moed in te spreken, of gerust te stellen. Ik ben nog overweldigd, van alle steun die ik gekregen heb. Al was geruststelling op dit gebied niet echt nodig. Ik heb van alles gevoeld in dit proces, maar eigenlijk nooit dat de afgelopen jaren ...

Read More

En nu echt

Ik ging dus stoppen, bedacht ik daar in bad. Eenmaal alles opgeschreven, wil ik champagne kopen. Twee flessen maar meteen, dan kunnen we eerst een proefflesje drinken. Kleine flesjes, dat ook, want borstvoeding. En een slag om de arm. De avond gaat op aan spitsuur met twee kleine meisjes. En ach, misschien moet ik er toch nog een nachtje over slapen. Er gaan een paar dagen voorbij. Dan zitten Joris en ik ...

Read More

Ik kon het. Maar ik deed het niet.

In bad. Op maandagmiddag. Een bewolkte dag, met van dat net-niet-weer. Twee meisjes spelen op de crèche aan de overkant. Een rusteloze ochtend ligt achter me, met pogingen tot afspreken en internet afstruinen op zoek naar verhalen van mensen die ik niet ken. Als ik alleen maar verhalen lees waarvan ik wil huilen, weet ik het. Om het besluit te kunnen nemen, moest ik alleen zijn. Eindelijk komen de tranen. ...

Read More